Keys.gg

Kup Field of Glory II: Medieval Rise of the Swiss – klucz PC

Oferty

Zrzuty ekranu

1 / 12

Seria Field of Glory

Field of Glory II: Medieval Rise of the Swiss – o grze

Field of Glory II: Medieval Rise of the Swiss to dodatek rozszerzający zakres gry o europejskie armie i konflikty aż do 1500 roku n.e. Poznaj rozprzestrzenianie się szwajcarskiej taktyki walki pikami, wykorzystanie wozów bojowych przez husytów i inne zmiany w sztuce wojennej tego okresu.

Armie i taktyka

Pod koniec XIV wieku część szwajcarskich żołnierzy zaczęła nosić długie piki, choć większość nadal posługiwała się halabardami. Po klęsce Szwajcarów pod Arbedo w 1422 roku, gdzie pikinierzy lepiej radzili sobie z pieszymi zbrojnymi niż halabardnicy, armie szwajcarskie stopniowo zwiększały udział pikinierów. Pod koniec XV wieku pika stała się ich główną bronią; niewielka liczba doświadczonych halabardników nadal broniła sztandarów i rozbijała wrogie szyki, gdy natarcie pikinierów grzęzło w miejscu. Szwajcarskie formacje pikinierów zwyciężały w wojnach burgundzkich oraz w wojnie szwabskiej przeciwko Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu. Szwajcarscy najemnicy służyli też we włoskich armiach Karola VIII, króla Francji. Inne armie zachodnioeuropejskie również przyjęły formacje pikinierów, w tym niemieccy landsknechci.

W Czechach zwolennicy Jana Husa walczyli z katolickimi rojalistami. Husyci, pochodzący głównie z ludu i pozbawieni szlachty, która mogłaby wystawić ciężkozbrojnych zbrojnych, przystosowali wozy gospodarskie do budowy Wagenburga – mobilnej fortecy, z której żołnierze mogli prowadzić walkę. Choć służyła głównie do obrony, w 1421 roku przełamała szeregi rojalistycznej armii pod Kutną Horą. W Hiszpanii Kastylia i Aragonia przyjęły piki, gdy rekonkwista dobiegła końca wraz ze zdobyciem Grenady w 1492 roku; Kastylia odtworzyła także oddziały z mieczami i puklerzami, wzorując się na rzymskich legionistach. W angielskich Wojnach Dwóch Róż nadal dominowały długie łuki i piesi zbrojni, choć podczas niektórych kampanii zaciągano najemnych pikinierów. W Skandynawii Szwecja walczyła o uwolnienie się spod dominacji Danii w Unii Kalmarskiej.

Frakcje i listy armii

Dodatek wprowadza 22 narody i frakcje z historycznie opracowanymi sztandarami. Obejmuje okres od wprowadzenia szwajcarskiej taktyki walki pikami lub husyckich wozów bojowych przez te frakcje bądź ich przeciwników aż do 1500 roku n.e. Część europejskich narodów jest już uwzględniona do 1500 roku n.e. w poprzednich dodatkach. Frakcje to Aragończycy, Berberowie (Wattasydzi), Czesi (katolicy), Burgundczycy, Kastylijczycy, Duńczycy, Anglicy (Lancasterowie, Yorkowie i Tudorowie), Florentyńczycy, Francuzi, Niemcy (armie cesarskie, feudalne i miejskie), Grenadyjczycy, Węgrzy, Husyci (taboryci i utrakwistyczni), Niderlandy, Mediolańczycy, Neapolitańczycy, Państwo Kościelne, Polacy, Rusini, Szkoci, Szwajcarzy i Wenecjanie.

Dodatek wprowadza 22 nowe jednostki i 60 dodatkowych list armii, zwiększając łączną liczbę dla średniowiecza do 303. Listy przedstawiają historycznie realistyczne armie poszczególnych frakcji i ich sojuszników w różnych okresach; mogą też obejmować oddziały historycznych sojuszników. Listy obejmują: Aragończyków 1450–1479; Berberów (Wattasydów) 1466–1500; Czechów (katolików) 1419–1449 i 1450–1500; Bretonów 1456–1465 i 1466–1491; Burgundczyków 1450–1464, 1465–1470 i 1471–1477; Kastylijczyków 1476–1497; Duńczyków 1488–1500; Anglików (Brytania) 1450–1454, (Lancasterowie) 1455–1484, (Yorkowie) 1455–1482, (kontynentalnych) 1475, (Yorkowie) 1483–1485 i 1486–1497 oraz (Tudorowie) 1485–1500; Florentyńczyków 1400–1414, 1415–1439, 1424 i 1440–1500; Francuzów 1466–1479, 1480–1483 i 1484–1500; Niemców (cesarskich) 1425–1449, 1450–1487 i 1488–1500, (feudalnych) 1450–1489 i 1490–1500, (miasta N i Z) 1450–1487 i 1488–1500 oraz (miasta S i W) 1425–1449, 1450–1487 i 1488–1500; Węgrów 1441–1500; Husytów (taborytów) 1419–1434 i (utrakwistycznych) 1419–1479; Niderlandy 1450–1477, 1478–1487 i 1488–1500; Mediolańczyków, Neapolitańczyków i Państwo Kościelne 1400–1439 i 1440–1500; Polaków 1455–1500; Rusinów 1470–1500; Szkotów 1438–1500; Szwajcarów 1360–1399, 1400–1422, 1423–1424, 1425–1475, 1476–1477, 1478–1490 i 1491–1500; oraz Wenecjan 1400–1414, 1415–1439 i 1440–1500.

Scenariusze i bitwy

Osiem historycznych scenariuszy odtwarza najważniejsze starcia na epicką skalę: Kutná Hora 1421, Towton 1461, Brunkeberg 1471, Grandson 1476, Loja 1482, Bosworth 1485, Fornovo 1495 i Dornach 1499. Szybka bitwa zyskuje 41 historycznych starć, co daje łącznie 239; w większości można zagrać po obu stronach.

Kampanie i tryb piaskownicy

Cztery kampanie historyczne obejmują wzrost potęgi Szwajcarów, wojny husyckie, Karola Zuchwałego i Ludwika XI. Kampania w trybie piaskownicy dodaje wszystkie nowe listy armii i pozwala poprowadzić dowolny naród oraz jego historycznych sojuszników przeciwko dowolnemu innemu narodowi i jego sojusznikom. Możliwych jest ponad 80 000 kombinacji. Moduły Time Warp również zostają rozszerzone o nowe listy armii.

Często zadawane pytania

Kup Field of Glory II: Medieval Rise of the Swiss o 83% taniej niż na Steam.

Field of Glory II: Medieval Rise of the Swiss jest dostępne o 83% taniej w sklepach takich jak Difmark, GameBoost lub YUPLAY.

Steam pozwala wydawcom tworzyć klucze do sprzedaży w innych sklepach. Po aktywacji klucza gra jest twoja na zawsze, tak jak przy zakupie w sklepie.

Zastrzeżenie: klucze CD mają nieodłączny średni wskaźnik awaryjności 1–2%. Informacje o ochronie kupującego znajdziesz w regulaminie sklepu. Steam nie zapewnia ochrony kupującego dla kluczy kupionych w innych sklepach i nie zwraca za nie pieniędzy.

Podobne gry