Command: Modern Operations Command:MO - Falklands

Command: Modern Operations Command:MO - Falklands to dodatek zawierający scenariusze oparte na wojnie z 1982 roku między Wielką Brytanią a Argentyną o Falklandy. Przedstawia wydarzenia, które doprowadziły do konfliktu, argentyńską inwazję desantową oraz decyzję Wielkiej Brytanii o wysłaniu grupy zadaniowej w celu odzyskania wysp.

Konflikt

Wyspy były przedmiotem sporu od dziesięcioleci. W 1965 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych wezwała Wielką Brytanię i Argentynę do rozstrzygnięcia sporu o suwerenność. Brytyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Wspólnoty Narodów uważało wyspy za kłopot i przeszkodę w handlu z Ameryką Południową. Mimo przekonania o brytyjskiej suwerenności było gotowe oddać je Argentynie i dążyło do uzależnienia ich od tego kraju, licząc, że mieszkańcy wysp będą dzięki temu bardziej skłonni zaakceptować argentyńskie rządy.

W 1977 roku, w obliczu narastających napięć w regionie, premier James Callaghan potajemnie wysłał na południowy Atlantyk dwie fregaty i atomowy okręt podwodny HMS Dreadnought w ramach operacji Journeyman. W 1980 roku minister stanu ds. zagranicznych Nicholas Ridley odwiedził Falklandy, by promować plan dzierżawy z prawem zwrotu, któremu mieszkańcy wysp zdecydowanie się sprzeciwiali. Po złożeniu raportu w parlamencie w grudniu został skrytykowany za to, co uznano za kapitulację. Podczas poufnego posiedzenia komisji tego wieczoru miał podobno ostrzec: „Jeśli czegoś nie zrobimy, dokonają inwazji. A my nie będziemy mogli nic na to poradzić”.

Argentyna zmagała się ze stagnacją gospodarczą i masowymi niepokojami społecznymi wymierzonymi w juntę wojskową, która rządziła od 1976 roku. W grudniu 1981 roku władzę przejęła nowa junta pod przewodnictwem generała Leopolda Galtieriego, generała brygady lotnictwa Basilia Lami Dozo i admirała Jorge Anayi. Rząd liczył, że działania militarne rozbudzą patriotyczne nastroje związane z wyspami, odwrócą uwagę od problemów gospodarczych i łamania praw człowieka podczas Brudnej Wojny oraz wzmocnią słabnącą legitymację junty.

Napięcia zaostrzyły się 19 marca 1982 roku, gdy argentyńscy handlarze złomem, zinfiltrowani przez argentyńskich marines, wciągnęli flagę swojego kraju na maszt na Georgii Południowej. Zdarzenie to uznano później za pierwszą ofensywną akcję wojny. W odpowiedzi 25 marca okręt patrolowy Royal Navy HMS Endurance wypłynął ze Stanley na Georgię Południową. Podejrzewając, że Wielka Brytania wzmocni swoje siły na południowym Atlantyku, argentyńska junta postanowiła działać szybko.

Inwazja i odpowiedź

2 kwietnia 1982 roku argentyńskie siły rozpoczęły desanty znane jako operacja Rosario. Komandosi desantowi najpierw zaatakowali pustą koszarę Moody Brook, a następnie ruszyli na Government House w Stanley. Lokalny oddział Royal Marines stawił zaciekły, lecz krótki opór. Po przybyciu 2. batalionu piechoty morskiej z amfibijnymi pojazdami szturmowymi gubernator zarządził zawieszenie broni i poddał się.

Argentyńska junta miała powody, by sądzić, że Wielka Brytania nie zareaguje. Problemy finansowe skłoniły Wielką Brytanię do ograniczania sił zbrojnych w latach 70., wycofania z użycia ostatniego dużego lotniskowca oraz złomowania lub sprzedaży okrętów wojennych, w tym dwóch niszczycieli typu 42 sprzedanych Argentynie. Przegląd obronny z 1981 roku zakładał kolejne cięcia: sprzedaż okrętów desantowych Fearless i Intrepid, sprzedaż Australii nowego lotniskowca VSTOL Invincible, wycofanie starego lotniskowca Hermes oraz zmniejszenie liczby fregat i niszczycieli. Według relacji argentyńska inwazja w 1983 lub 1984 roku mogłaby pozbawić Wielką Brytanię możliwości odpowiedzi.

Premier Margaret Thatcher natychmiast oświadczyła, że wyspy należy odzyskać za wszelką cenę, choć jej gabinet był podzielony. Niektórzy kwestionowali, czy Wielka Brytania powinna walczyć o jałowe, odległe terytorium; argentyński pisarz Jorge Luis Borges opisał spór jako „kłótnię dwóch łysych mężczyzn o grzebień”. Admirał Henry Leach argumentował, że Wielka Brytania może odzyskać wyspy mimo ryzyka, ponieważ brak działania zaszkodziłby jej pozycji na świecie. Jego apel pomógł rozstrzygnąć debatę i Wielka Brytania przystąpiła do wojny.

Grupa zadaniowa z lotniskowcami VSTOL Hermes i Invincible w roli głównej, w towarzystwie okrętów wojennych, jednostek desantowych oraz jednostek wsparcia i zaopatrzenia, została zebrana w ciągu dwóch dni i pod dowództwem admirała Johna Woodwarda wyruszyła na południowy Atlantyk. Rozwiązanie dyplomatyczne wciąż było teoretycznie możliwe, ale obie strony zaszły już za daleko, by wycofać się bez konsekwencji.

Scenariusze i walka

Dodatek zawiera 13 scenariuszy i 2 scenariusze bonusowe, w których pojawiają się jednostki nieobecne lub niedostępne podczas wojny. Scenariusze zaprojektował weteran wojny o Falklandy. Dowodzisz jednostkami, które brały udział w konflikcie, a także tymi, które zostały już wycofane ze służby, i walczysz w powietrzu, na powierzchni oraz pod wodą. Poprowadź swoje siły do zwycięstwa w kampanii z udziałem wielu stron.