Zatorski, Ph.D.

Zatorski, Ph.D. to psychologiczna przygoda z elementami roguelike’a i powieści wizualnej, której bohaterem jest nieskończenie samotny, stary profesor o niepewnym życiu i istnieniu. Zanurzasz się w jego myślach i wewnętrznym monologu, gdzie na porządku dziennym są dezorientacja, przerażenie i rozpacz, a potem może nadejść coś jeszcze gorszego.

Myśli profesora

Rozglądasz się po pokoju profesora albo próbujesz dostrzec sylwetki w białej pustce, słuchasz muzyki klasycznej i rozmawiasz ze sobą. Rozważasz pytania i na nie odpowiadasz, przypominasz sobie rzeczy, które nigdy nie istniały, planujesz to, co nigdy się nie wydarzy, i rozwiązujesz problemy, które nie wymagają rozwiązania. Gra skupia się na refleksji, a nie na zwycięstwie lub porażce, szybkich reakcjach, precyzji, osiągnięciach czy badaniach.

Zagadki i atmosfera

Rozwiązywanie zagadek jest częścią gry o wysokim poziomie trudności i rozgrywce, która ma wytrącić z równowagi zarówno nowych, jak i doświadczonych graczy. Melancholijna atmosfera przeplata się z epizodami czarnej rozpaczy. Gra nie ma systemu zapisu, który według niej jest zbędny.