Ochitsubaki

Ochitsubaki to gra fabularna o traumie, tłumaczeniu i trudnościach z przekazaniem drugiej osobie własnych doświadczeń. Poznajemy w niej Hanashiro, nieśmiertelną istotę, która w kolejnych cyklach reinkarnacji była świadkiem apokalipsy. Planuje umrzeć za 10 lat, gdy opadną kwiaty kamelii, chyba że znajdzie powód, by żyć dalej. W grze pojawiają się też dwogoniaste kocie chłopaki, bogowie z włosami z chmur i bójki na policzki.

Nieśmiertelni i zakończenia

Hanashiro i jej pozostali przy życiu krewni na różne sposoby radzą sobie z traumą nieśmiertelności i wielokrotnego oglądania końca świata. Shiragiku jest pogodna, beztroska, kapryśna i nieprzewidywalna; Shirayuri zaginęła. Shiragiku pamięta każdą apokalipsę i od pierwszej żadna jej nie skrzywdziła. Shirayuri nie pamięta żadnej, a Hanashiro pamięta tylko niektóre, choć nie wie które. Hanashiro i Shirayuri widziały już koniec świata, ale nikt im nie uwierzył.

Hanashiro tęskni za mówieniem w swoim baśniowym języku ojczystym, amayuri, ale nie może znaleźć nikogo, kto zechciałby jej wysłuchać – nawet wśród swoich. Wtedy spotyka Lun Kochouran, wroga, który być może jako pierwszy od tysiąca lat nauczy się tego języka, a być może także jako pierwszy zabije nieśmiertelną istotę.

Język i historia

Gra pokazuje, jak osoby skrajnie marginalizowane mogą być zmuszone tłumaczyć innym swoją tożsamość i traumę, nawet jeśli efekt znacznie odbiega od oryginału. Opowiada też o zdrowieniu dzięki współczuciu i zrozumieniu ze strony drugiej osoby: kogoś, kto dostrzega skutki traumy i chce odpowiedzieć na potrzeby drugiej osoby, nawet jeśli niekoniecznie ją rozumie.

Najważniejszy wybór dotyczy języka gry: japońskiego, angielskiego lub japońskiego tłumaczenia. Wersje angielska i japońska przedstawiają różne odsłony historii, a japońskie tłumaczenie jest osobną opcją. Każdy język oferuje podobną, ale odrębną ścieżkę, pokazując, co może zostać utracone podczas tłumaczenia historii i traum.

Estetyka i muzyka

Ochitsubaki łączy nowoczesną elegancję z portretami postaci inspirowanymi retro anime. Oryginalna ścieżka dźwiękowa czerpie z tradycyjnych azjatyckich skal pentatonicznych, zwłaszcza japońskich, nadając im współczesny charakter.