Nocturama

Nocturama Bononia to zbiór interaktywnych komiksów urban fantasy, których akcja rozgrywa się nocą w Bolonii. Każda historia przedstawia inne postacie przemierzające prawdziwe miejsca, zabytki i zakątki miasta. Każda z nich przeżywa najważniejszą noc swojego życia.

Historie z Bolonii

W „Liber Paradisus” Red, wyczerpany kurier pracujący we Włoszech, zostaje wezwany przez swoją firmę i zmuszony do dalszej pracy dla siebie i swojej rodziny. Podczas dostawy spotyka mężczyznę, który czeka, by wyrecytować tekst znany jako Księga Raju.

W „Ars Memoriae” pozbawiony weny narrator błąka się nocą po Bolonii w świetle księżyca. W zabytkowej Bibliotece Uniwersyteckiej zakapturzona postać oferuje mu pomoc w znalezieniu historii, jeśli ten zagra z nią w dziwną grę zużytą talią tarota.

„Gargoyle” opowiada o mężczyźnie, który po całonocnej imprezie błąka się, cierpiąc z bólu. Na rogu ulicy, gdzie dobro i zło współistnieją, musi zmierzyć się z paradoksem i stawić czoła swoim demonom.

Obsesje i dziedzictwo

W „Nocy krawcowej” Roberta zdobywa ważną nagrodę krawiecką, ale krytycy nie zostawiają na niej suchej nitki. Pochłonięta pracą zerwała pozostałe relacje; jedyną chwilą wytchnienia jest dla niej kilka minut po pracy w krużganku kościoła Santo Stefano. Pewnej nocy spotkana tam kobieta proponuje jej układ, który uczyni sztukę Roberty nieśmiertelną.

W „Wędrowcu” Dasein poszukuje swojego dziedzictwa. Jest ostatnim potomkiem starożytnej Akademii założonej przez arystokratów, którzy studiowali w Archiginnasio Uniwersytetu Bolońskiego. Akademia zgromadziła składniki do wytworzenia Theriaki, eliksiru pozwalającego kontrolować ludzkie dusze. Jedyną przeszkodą na drodze Daseina jest chłopiec: Wędrowiec.

„Emma” opowiada o trzynastoletniej Emmie, która gubi się w parku Villa Angeletti i szuka drogi do domu. Znajduje makabryczne szczątki wcześniejszych gości, a w pobliżu brzegów kanału Navile odkrywa, skąd się wzięły i co kryje się w jego wodach.

Duchy i upływ czasu

W „Requiescat” Dalia od ponad dwudziestu lat poluje na ektoplazmy i nigdy nie dała się oszukać duchowi. List z prośbą o pomoc prowadzi ją do starej Villa Clara, tuż za miastem. Podejrzewa, że coś jest nie tak, bo takich listów już się nie wysyła. Jedzie do willi i przekonuje się, że jej obawy były uzasadnione: być może po raz pierwszy dała się oszukać.

W „Dwóch solistach” ceniony pianista Carlo przygotowuje się do debiutu w Teatro Comunale. Gdy gra, każdy akord odpowiada zbrodni popełnionej w zaułkach Bolonii przez bezwzględnego mordercę. Ani Carlo, ani zabójca nie mogą przestać; obaj pragną oklasków publiczności.

W „Kairos” Proarke i Sige, Strażnicy wymiaru czasu, od wieków spoczywają jako kamienne orły na fasadzie Palazzo d’Accursio. Gdy bolońskie zegary słoneczne i zegary zaczynają się topić, budzą się, by odkryć, kto zagraża czasowi. Przyczyna prowadzi do ich przeszłości i dawnych, nierozwiązanych zazdrości.