Monologin

Monologin to krótka psychologiczna powieść wizualna z gatunku horroru o samotności, tożsamości w sieci i pocieszeniu, jakie daje ucieczka do świata, który wydaje się prawdziwy, bo może wciąż jest w nim ktoś jeszcze. Poznajesz Leo, który pracuje nocami w spokojnym sklepie spożywczym niedaleko stacji, skanuje napoje i czeka na okazję, by wymknąć się do pokoju dla personelu. Wszyscy wokół niego zdają się iść naprzód, a każda uprzejma wymiana zdań przy kasie przypomina mu, że czuje się pozostawiony w tyle.

Leo i EdenVale

Podczas zmiany Leo loguje się do EdenVale Online, starego MMORPG-a, w którego prawie nikt już nie gra. Tej nocy rozpoczyna się rzadkie wydarzenie White Unicorn, a EdenVale jest w oczach Leo jedną z ostatnich uczciwych gier — nadaje jego życiu sens. Fabuła porusza tematy eskapizmu, poczucia wyższości, samotności, projekcji i lęku przed pozostaniem w tyle.

Spotkania w sklepie

Piko mówi szybko i wyśmiewa martwe MMO, zachowując się tak, jakby nic, co nie jest nowe, ironiczne lub na topie, nie miało znaczenia. Stare gry wciąż zdają się zatrzymywać przy sobie ludzi, którzy udają, że przestali się nimi przejmować. Uma przychodzi późno, szukając leków i papierosów. Leo myśli, że rozumie dzielący ich dystans, ale nie ma co do tego pewności. Podwójna perspektywa pozwala ponownie przyjrzeć się spotkaniom Leo z Ari, Dai, Piko i Umą, zmieniając sposób, w jaki ich postrzegamy.

Wybory i zakończenia

Twoje wybory kształtują przebieg fabuły i prowadzą do jednego z trzech zakończeń. Rozgrywka trwa około 30 minut i została zaprojektowana z myślą o przejściu za jednym razem.

Oprawa wizualna i dźwiękowa

Gra ma inspirowaną grunge'em oprawę wizualną i atmosferę nocnej zmiany w świetle jarzeniówek. Interfejs rodem z retro MMO i puste cyfrowe przestrzenie towarzyszą subtelnemu horrorowi psychologicznemu, a ambientowa ścieżka dźwiękowa czerpie z odgłosów sklepu, hałasu stacji i dogorywających serwerów.