Keys.gg

Kup IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad IL-2 Sturmovik: Spitfire Mk.XIVe with Teardrop Canopy – klucz PC

Oferty

Zrzuty ekranu

1 / 10

Seria IL-2 Sturmovik

IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad IL-2 Sturmovik: Spitfire Mk.XIVe with Teardrop Canopy – o grze

IL-2 Sturmovik: Spitfire Mk.XIVe with Teardrop Canopy dodaje Spitfire’a Mk. XIVe do IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad. Możesz nim latać w Quick Mission Builder, Advanced Quick Mission Generator i trybie wieloosobowym, a także w trybie kariery w okresie bitwy o Bodenplatte.

Samolot

Mk. XIV wszedł do służby pod koniec 1943 roku z wysokim tyłem kadłuba, który ograniczał widoczność do tyłu. Pod koniec 1944 roku rozpoczęto prace nad wersją z obniżonym tyłem kadłuba i łezkowatą osłoną kabiny, a także jej produkcję. Samoloty te miały skrzydła o pełnej rozpiętości i ten sam silnik Griffon co oryginalny Mk. XIV. W marcu 1945 roku weszły do służby w 2nd Tactical Air Force Royal Air Force i pozostały w użyciu po zakończeniu wojny w Europie w maju. W czerwcu 1945 roku Mk. XIV zaczęto też wysyłać na teatr działań w Azji Południowo-Wschodniej, ale dotarły tam zbyt późno, by walczyć z Japończykami.

Standardowe uzbrojenie samolotu obejmuje dwa działka Hispano kal. 20 mm, po 150 nabojów na działko i szybkostrzelności 650 strzałów na minutę, oraz dwa karabiny maszynowe Browning .50 kal. 12,7 mm, po 250 nabojów na karabin i szybkostrzelności 850 strzałów na minutę. Samolot może przenosić na zaczepach bomby ogólnego przeznaczenia o masie 250 lub 500 lb. Do rozpoznania można zamontować za kabiną aparat F.24; wymaga to skróconych skrzydeł, które były standardem w samolotach Fighter Reconnaissance Mk. XIV.

Modyfikacje

Dostępne uzbrojenie i modyfikacje obejmują:

  • Paliwo o liczbie oktanowej 150, umożliwiające zwiększenie doładowania o +21 lb. Automatyczna zmiana biegów sprężarki jest wyłączona, a biegi trzeba zmieniać ręcznie na wysokości 11 000 ft; szacowany wzrost prędkości na poziomie morza wynosi 20 km/h.
  • Dwie bomby G.P. o masie 250 lb z zaczepami, zwiększające masę o 250 kg i zmniejszające prędkość o 22 km/h podczas przenoszenia oraz o 11 km/h po zrzuceniu.
  • Jedna bomba G.P. o masie 500 lb z zaczepem, zwiększająca masę o 237 kg i zmniejszająca prędkość o 12 km/h podczas przenoszenia oraz o 6 km/h po zrzuceniu.
  • Celownik refleksyjny MkII* zamiast celownika żyroskopowego MkII.
  • Skrócone skrzydła, zmniejszające masę o 4 kg.
  • Lusterko wsteczne, zwiększające masę o 1 kg i zmniejszające prędkość o 1 km/h.
  • Aparat fotograficzny F.24 za kabiną, zwiększający masę o 28 kg; dostępny wyłącznie ze skróconymi skrzydłami.
  • Zaokrąglone rury wydechowe.

Malowania

Samolot zawiera następujące schematy i malowania:

  • Standardowy schemat malowania z możliwością dostosowania numeru taktycznego.
  • Tropikalny schemat malowania, Indie Brytyjskie, 1946, z możliwością dostosowania numeru taktycznego.
  • J. E. Johnson, No. 125 Wing, kwiecień 1945. Odznaczony DFC and Bar oraz DSO and Bar Johnson był najskuteczniejszym asem Wspólnoty Narodów podczas II wojny światowej, z 41 potwierdzonymi zwycięstwami. W 1966 roku przeszedł na emeryturę w stopniu Air Vice-Marshal RAF.
  • George Clinton Keefer, dowódca No. 125 Wing, Fassberg, Niemcy, 1945. Odznaczony DFC and Bar oraz DSO, przeżył wojnę i zmarł w 1985 roku.
  • Douglas I. Benham, dowódca No. 41 Squadron, Eindhoven, Holandia, wiosna 1945.
  • „Lazy Lady”, pilotowany przez Jima Bernarda Prendergasta, dowódcę No. 414 (RCAF) Squadron, Lüneburg, Niemcy, maj 1945.
  • Flight Lieutenant Frederick A. O. Gaze, No. 41 Squadron, Kastrup, Dania, maj 1945.
  • Flying Officer Eric Gray, No. 41 Squadron, Celle, Niemcy, 1 maja 1945.
  • „Rabbit”, No. 443 Squadron RCAF, Uetersen, Niemcy, styczeń 1946.
  • „Yvonne”, No. 416 Squadron RCAF, Uetersen, Niemcy, styczeń 1946.
  • No. 151 Operational Training Unit, Peszawar lub Ambala, Indie Brytyjskie, 1946.

Charakterystyka lotu

Samolot ma 9,9 m długości, rozpiętość skrzydeł 11,21 m i powierzchnię nośną 22,48 m². Jego masa własna wynosi 3 322 kg, minimalna masa bez amunicji i z 10% paliwa to 3 444,2 kg, a masa standardowa wynosi 3 906,9 kg. Zabiera 363,3 kg paliwa (504,6 litra lub 111 galonów), a jego maksymalny udźwig użyteczny wynosi 1 052 kg.

Prędkość przeciągnięcia wskazywana przez przyrządy wynosi 153–173 km/h w konfiguracji lotnej i 145–164 km/h w konfiguracji startowej i do lądowania. Kąt natarcia przy przeciągnięciu wynosi 19,0° w konfiguracji lotnej i 16,3° w konfiguracji do lądowania. Graniczna prędkość nurkowania wynosi 756 km/h, a maksymalne przeciążenie 12,5 G. Prędkość startowa wynosi 170–195 km/h, prędkość podejścia 180–210 km/h, a prędkość lądowania 140–160 km/h przy kącie lądowania 12,5°.

Maksymalna prędkość rzeczywista przy 2 750 obr./min i doładowaniu +18 wynosi 566 km/h na poziomie morza, 661 km/h na wysokości 4 000 m i 712 km/h na wysokości 8 100 m. Pułap praktyczny wynosi 13 400 m. Prędkość wznoszenia przy tych samych obrotach i doładowaniu wynosi 23,8 m/s na poziomie morza, 23,5 m/s na wysokości 2 650 m i 18,2 m/s na wysokości 6 750 m. Zakręty przy maksymalnych osiągach trwają 18,1 sekundy na poziomie morza przy 270 km/h IAS i 21,0 sekundy na wysokości 3 000 m przy 260 km/h IAS. Na wysokości 3 000 m czas lotu wynosi 1 godzinę i 45 minut przy 350 km/h IAS.

Dane podano dla międzynarodowej atmosfery standardowej. Zakresy osiągów w locie uwzględniają możliwe różnice masy samolotu; maksymalne prędkości, prędkości wznoszenia i czasy zakrętów obliczono dla standardowej masy samolotu. Prędkości wznoszenia i czasy zakrętów podano dla 2 750 obr./min i doładowania +18.

Silnik i sterowanie

Spitfire ma silnik Griffon 65. Jego maksymalna moc wynosi 1 565 HP w trybie Take-off przy 2 750 obr./min i doładowaniu +12, na niskim biegu, na poziomie morza; 1 520 HP w trybie International power przy 2 600 obr./min i doładowaniu +9, na niskim biegu, na wysokości 4 270 m; oraz 1 375 HP w trybie International power przy 2 600 obr./min i doładowaniu +9, na wysokim biegu, na wysokości 8 070 m. W awaryjnym trybie Emergency Max All Out silnik osiąga 2 063 HP przy 2 750 obr./min i doładowaniu +18, na niskim biegu, na wysokości 2 134 m, oraz 1 845 HP przy tych samych ustawieniach, na wysokim biegu, na wysokości 6 400 m.

Dostępne ustawienia mocy silnika to Max Cruising power (bez ograniczenia czasu) przy 2 400 obr./min i doładowaniu +7, International power (do 1 godziny) przy 2 600 obr./min i doładowaniu +9 oraz Emergency Max All Out power (do 5 minut) przy 2 750 obr./min i doładowaniu +18. Nominalna temperatura wody na wylocie z silnika wynosi 105–115°C, a maksymalna 135°C; nominalna temperatura oleju na wlocie do silnika wynosi 90°C, a maksymalna 105°C.

Silnik ma automatyczny regulator ciśnienia w kolektorze, który działa, gdy przepustnica jest otwarta co najmniej do jednej trzeciej, automatyczną regulację mieszanki oraz dwustopniową sprężarkę mechaniczną. Zmiana biegu sprężarki odbywa się automatycznie, ale niski bieg można wybrać ręcznie. Regulator śmigła ma dwa ustawienia: w tylnym położeniu reguluje skok, aby utrzymać optymalne obroty dla aktualnego położenia przepustnicy; w przednim położeniu utrzymuje najwyższe możliwe stałe obroty śmigła. Żaluzje chłodnic wody i oleju działają automatycznie, ale w trybie ręcznym można otworzyć je całkowicie.

Samolot ma neutralną stabilność statyczną i bardzo skuteczną sterownicę wysokości, dlatego wymaga ostrożnego pilotażu i niewielkich ruchów drążkiem. Po wysunięciu klap do lądowania staje się niestabilny. Wyposażono go w trymer sterownicy wysokości i steru kierunku. Pneumatyczny siłownik klap do lądowania pozwala wysunąć je tylko do maksymalnego położenia, a prędkość przy wysuniętych klapach jest ograniczona do 160 mph.

Kółko ogonowe obraca się swobodnie i nie ma blokady. Ponieważ koła podwozia znajdują się blisko siebie, start i lądowanie wymagają zdecydowanych i precyzyjnych ruchów pedałami steru kierunku. Pneumatyczne hamulce różnicowe kół mają wspólną dźwignię: przytrzymanie dźwigni hamulca i naciśnięcie przeciwnego pedału steru kierunku stopniowo zwalnia hamulec danego koła, umożliwiając skręt samolotu w obie strony. Syrena ostrzega pilota, gdy przepustnica jest ustawiona nisko, a podwozie pozostaje schowane.

Ze względu na opór powietrza osłony kabiny nie można otworzyć ani zamknąć przy dużej prędkości; ma awaryjny mechanizm odrzucania na wypadek skoku ze spadochronem. Samolot ma też dwa światła formacyjne pod skrzydłami. Oba celowniki mają przesuwane filtry przeciwsłoneczne. Standardowy celownik można dostosować do odległości i wielkości celu. Celownik żyroskopowy oblicza wymagane wyprzedzenie kątowe podczas strzelania do celu i oferuje cztery tryby: stały krzyż, stały krzyż z krzyżem żyroskopowym, krzyż żyroskopowy oraz krzyż żyroskopowy z odległością do celu ustawioną na stałe na 150 jardów do użycia w nocy. Prawidłowe wyprzedzenie zależy od właściwego ustawienia odległości do celu: najpierw dostosuj wielkość celu, a potem ustaw odległość, dopasowując rozmiar siatki dalmierza do celu.

Często zadawane pytania

Steam pozwala wydawcom tworzyć klucze do sprzedaży w innych sklepach. Po aktywacji klucza gra jest twoja na zawsze, tak jak przy zakupie w sklepie.

Zastrzeżenie: klucze CD mają nieodłączny średni wskaźnik awaryjności 1–2%. Informacje o ochronie kupującego znajdziesz w regulaminie sklepu. Steam nie zapewnia ochrony kupującego dla kluczy kupionych w innych sklepach i nie zwraca za nie pieniędzy.

Podobne gry