Kup IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad IL-2 Sturmovik: Spitfire Mk.XIV Collector Plane – klucz PC
Oferty
Zrzuty ekranu
1 / 9


Seria IL-2 Sturmovik

IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad IL-2 Sturmovik: Spitfire Mk.XIV Collector Plane – o grze
IL-2 Sturmovik: Spitfire Mk.XIV Collector Plane dodaje Spitfire'a Mk. XIV do IL-2 Sturmovik. Możesz nim latać w Quick Mission Builder, Advanced Quick Mission Generator i trybie wieloosobowym, a także w trybie kariery w okresie bitwy o Normandię i bitwy pod Bodenplatte.
Spitfire Mk. XIV
Mk. XIV był pierwszym Spitfire'em z silnikiem Griffon, w którym zastosowano rzędowy silnik Griffon 65 z dwustopniową sprężarką, zaprojektowaną z myślą o poprawie osiągów na dużych wysokościach w porównaniu z wcześniejszymi silnikami Griffon z jednostopniową sprężarką. Silnik osiąga moc do 2050 KM, a samolot wyposażono w pięciołopatowe śmigło Rotol. Produkcja rozpoczęła się pod koniec 1943 roku, a pierwsze maszyny trafiły do No. 610 Squadron pod koniec grudnia tego samego roku. Model wszedł do walki w styczniu 1944 roku i stał się głównym myśliwcem przewagi powietrznej 2nd Tactical Air Force na dużych wysokościach nad północno-zachodnią Europą.
Mk. XIV wykorzystywano do zwalczania latających bomb V-1, a w czerwcu 1945 roku zaczęto je wysyłać do Azji Południowo-Wschodniej, ale nie brały tam udziału w walkach z Japończykami. Zbudowano łącznie 957 egzemplarzy, a po II wojnie światowej samoloty eksportowano do takich krajów jak Belgia, Indie i Tajlandia.
Uzbrojenie i modyfikacje
Samolot ma dwie konfiguracje skrzydeł. Skrzydło typu C mieści dwa działka Hispano Mk. II kal. 20 mm, po 150 nabojów na działko i z szybkostrzelnością 650 strzałów na minutę, a także cztery karabiny maszynowe Browning .303 kal. 7,7 mm, po 350 nabojów na karabin i z szybkostrzelnością 1150 strzałów na minutę. W skrzydle typu E cztery karabiny .303 zastąpiono dwoma karabinami maszynowymi Browning .50 kal. 12,7 mm. Każdy ma 250 nabojów i szybkostrzelność 850 strzałów na minutę. Latem 1944 roku w niektórych samolotach usunięto karabiny maszynowe i osłonięto otwory strzelnicze, aby poprawić osiągi podczas pościgu za V-1.
Podwieszenia mogą przenosić dwie bomby ogólnego przeznaczenia o masie 250 lb lub jedną bombę ogólnego przeznaczenia o masie 500 lb. W działaniach operacyjnych od lutego 1945 roku bomby mógł przenosić tylko jeden Squadron. Skrócone końcówki skrzydeł, wprowadzone zimą 1944–45, poprawiają osiągi w zakrętach. Dostępne modyfikacje:
- Paliwo 150-grade, umożliwiające doładowanie +21 lb; automatyczne przełączanie biegów sprężarki jest wyłączone, a stopnie trzeba przełączać ręcznie na wysokości 11 000 ft. Szacowany wzrost prędkości na poziomie morza wynosi 20 km/h.
- Żyroskopowy celownik MkII, zwiększający masę o 5,2 kg.
- Usunięcie karabinów maszynowych w skrzydłach: masa mniejsza o 95 kg i prędkość większa o 8 km/h.
- Skrócone skrzydła: masa mniejsza o 4 kg.
- Skrzydło typu E z dwoma karabinami maszynowymi Browning .50 zamiast czterech Browning .303: masa większa o 48 kg i prędkość większa o 5 km/h.
- Dwie bomby G.P. o masie 250 lb z podwieszeniami: masa większa o 250 kg i prędkość mniejsza o 22 km/h albo o 11 km/h po zrzuceniu bomb.
- Jedna bomba G.P. o masie 500 lb z podwieszeniem: masa większa o 237 kg i prędkość mniejsza o 12 km/h albo o 6 km/h po zrzuceniu bomby.
- Lusterko wsteczne: masa większa o 1 kg i prędkość mniejsza o 1 km/h.
Malowania
Samolot ma standardowe malowanie i oznaczenia RAF z możliwością zmiany numerów taktycznych, w tym oznaczenia z kilku okresów stosowania pasów inwazyjnych. Inne dostępne malowania przedstawiają:
- Sqn Ldr R A Newbery, No 610 'County of Chester' Sqn, West Malling, Kent, Anglia, czerwiec 1944 roku. Zniszczył osiem pocisków V-1, pilotując swojego Spitfire'a 'DW D'.
- No 322 (Dutch) Sqn, Deanland, sierpień 1944 roku. Squadron zgłosił zestrzelenie 108 pocisków V-1.
- „Brümhilde”, pilotowany przez Flt Lt H. D. Johnsona, No 91 Sqn, West Malling, Kent, Wielka Brytania, lipiec 1944 roku. Od 23 czerwca tym samolotem zestrzelono osiem pocisków V-1; Squadron zgłosił łącznie 184 zestrzelenia.
- Sqn Ldr W. G. Dodd, No 402 Sqn RCAF, Hawkinge, Anglia, 26 sierpnia 1944 roku.
- Wg Cdr Colin Gray, Lympne Wing, Lympne, Anglia, październik 1944 roku.
- Sqn Ldr John Shepherd, DFC, No 41 Squadron, Royal Air Force, kwiecień 1945 roku. 14 kwietnia 1945 roku zestrzelił Messerschmitta Bf 110 holującego myśliwiec rakietowy Messerschmitt Me 163, niszcząc obie maszyny.
- Sqn Ldr J. H. 'Ginger' Lacey, No 17 Sqn, jesień 1945 roku.
- No 132 Sqn RAF, Indie, 1945 rok.
- Belgijskie siły powietrzne, baza lotnicza Florennes, 1948 rok.
- No 130 Sqn, późne lato 1944 roku.
Charakterystyka lotu
Samolot ma 9,9 m długości, rozpiętość skrzydeł 11,21 m i powierzchnię nośną 22,48 m². Jego masa własna wynosi 3295 kg, masa standardowa 3862,7 kg, a maksymalny ładunek użyteczny 1027,8 kg. Zapas paliwa wynosi 363,3 kg, czyli 504,6 litra (111 galonów).
Maksymalna prędkość rzeczywista wynosi 574 km/h na poziomie morza, 671 km/h na wysokości 4000 m i 720 km/h na wysokości 8100 m, przy 2750 obr./min i doładowaniu +18. Pułap praktyczny wynosi 13 400 m. Prędkość wznoszenia to 23,8 m/s na poziomie morza, 23,5 m/s na wysokości 2650 m i 18,2 m/s na wysokości 6750 m. Czas skrętu przy maksymalnych osiągach wynosi 18,1 sekundy na poziomie morza i 21 sekund na wysokości 3000 m. Zasięg w powietrzu na wysokości 3000 m wynosi 1 godzinę i 45 minut przy prędkości 350 km/h IAS.
Wskazana prędkość przeciągnięcia wynosi 152–172 km/h w konfiguracji lotnej i 145–163 km/h w konfiguracji do startu lub lądowania. Prędkość startowa wynosi 170–195 km/h, prędkość na ścieżce schodzenia 180–210 km/h, a prędkość lądowania 140–160 km/h. Graniczna prędkość nurkowania wynosi 756 km/h, maksymalny współczynnik przeciążenia 12,5 G, a kąt natarcia przy przeciągnięciu 19,0° w konfiguracji lotnej lub 16,2° w konfiguracji do lądowania. Podane zakresy osiągów uwzględniają możliwą masę samolotu; prędkości maksymalne, prędkości wznoszenia i czasy skrętu dotyczą masy standardowej. Podane osiągi obliczono dla międzynarodowej atmosfery standardowej, a prędkości wznoszenia i czasy skrętu przy 2750 obr./min i doładowaniu +18.
Silnik i sterowanie
Griffon 65 osiąga moc 1565 HP w trybie startowym na poziomie morza, 1520 HP w trybie mocy międzynarodowej na wysokości 4270 m na niskim biegu oraz 1375 HP w trybie mocy międzynarodowej na wysokości 8070 m na wysokim biegu. W trybie Emergency Max All Out osiąga moc 2063 HP na wysokości 2134 m na niskim biegu i 1845 HP na wysokości 6400 m na wysokim biegu. Maksymalna moc przelotowa wynosi 2400 obr./min i doładowanie +7 bez ograniczeń czasowych; moc międzynarodowa to 2600 obr./min i doładowanie +9 przez maksymalnie godzinę; Emergency Max All Out to 2750 obr./min i doładowanie +18 przez maksymalnie pięć minut.
Silnik automatycznie reguluje ciśnienie w kolektorze, gdy przepustnica jest otwarta co najmniej do jednej trzeciej, kontroluje mieszankę paliwową i dostosowuje skok śmigła, aby utrzymać wybrane obroty. Dwustopniowa sprężarka mechaniczna automatycznie zmienia bieg, ale można też ręcznie przełączyć na niski bieg. Żaluzje chłodnic wody i oleju działają automatycznie; ustawienie ręczne wymusza ich całkowite otwarcie. Znamionowa temperatura wody na wylocie z silnika wynosi 105–115°C, maksymalnie 135°C; znamionowa temperatura oleju na wlocie do silnika wynosi 90°C, maksymalnie 105°C.
Samolot ma neutralną stabilność statyczną i bardzo skuteczny ster wysokości, dlatego wymaga ostrożnego pilotażu. Wysunięte klapy lądowania powodują niestabilność; pneumatyczny siłownik wysuwa je tylko do maksymalnego położenia, a prędkość z wysuniętymi klapami jest ograniczona do 160 mph. Samolot ma trymery steru wysokości i kierunku. Kółko ogonowe obraca się swobodnie i nie można go zablokować. Koła podwozia są blisko siebie, dlatego podczas startu i lądowania ważne jest precyzyjne używanie pedałów steru kierunku. Pneumatyczne hamulce różnicowe kół mają wspólną dźwignię sterującą: przytrzymanie dźwigni hamulca i jednoczesne użycie pedału steru kierunku stopniowo zwalnia hamulec przeciwległego koła, obracając samolot w jedną lub drugą stronę.
Samolot ma syrenę ostrzegawczą, która włącza się przy małej mocy silnika i schowanym podwoziu. Silny strumień powietrza uniemożliwia otwieranie i zamykanie owiewki przy dużej prędkości, a awaryjny mechanizm zwalniający pozwala ją odrzucić przed skokiem ze spadochronem. Pod skrzydłami zamontowano dwie lampy do lotu w szyku. Standardowy celownik można regulować pod kątem odległości i wielkości celu. Opcjonalny celownik żyroskopowy oblicza wymagane wyprzedzenie kątowe podczas strzelania i ma cztery tryby: stały krzyż, stały krzyż i celownik żyroskopowy, celownik żyroskopowy oraz celownik żyroskopowy z odległością do celu ustawioną na 150 jardów do użycia w nocy. Aby prawidłowo wyliczyć wyprzedzenie, ustaw odległość do celu, regulując jego wielkość, a następnie dopasuj siatkę dalmierza do rozmiaru celu. Oba celowniki mają przesuwane filtry przeciwsłoneczne.
Często zadawane pytania
Najlepsza cena IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad IL-2 Sturmovik: Spitfire Mk.XIV Collector Plane to 91,99 zł w sklepie Steam. To jedyny sklep z ofertą, którą aktywujesz w swoim kraju.
Nie. IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad IL-2 Sturmovik: Spitfire Mk.XIV Collector Plane to DLC i działa tylko z grą IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad.
Minimalne wymagania IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad to: Windows 10, Intel Core i5, 16 GB RAM, 95 GB miejsca na dysku. Działa tylko w systemie Windows. Zalecane wymagania znajdziesz w sekcji Wymagania systemowe.
Tak. IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad ma tryb wieloosobowy i tryb dla jednego gracza. Obsługuje kooperację online i PvP online.
Nie. Valve ocenia IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad na Steam Decku jako grę nieobsługiwaną.
Steam pozwala wydawcom tworzyć klucze do sprzedaży w innych sklepach. Po aktywacji klucza gra jest twoja na zawsze, tak jak przy zakupie w sklepie.
Zastrzeżenie: klucze CD mają nieodłączny średni wskaźnik awaryjności 1–2%. Informacje o ochronie kupującego znajdziesz w regulaminie sklepu. Steam nie zapewnia ochrony kupującego dla kluczy kupionych w innych sklepach i nie zwraca za nie pieniędzy.















