Keys.gg

Kup IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad IL-2 Sturmovik: La-5FN series 2 Collector Plane – klucz PC

Oferty

Zrzuty ekranu

1 / 20

Seria IL-2 Sturmovik

IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad IL-2 Sturmovik: La-5FN series 2 Collector Plane – o grze

IL-2 Sturmovik: La-5FN series 2 Collector Plane dodaje myśliwiec La-5FN series 2 do gry IL-2 Sturmovik: Battle of Stalingrad. Możesz nim latać w Quick Mission Builder i trybie wieloosobowym, a także w trybie kariery w okresie bitwy o Kubań.

La-5FN

La-5FN weszła do służby na linii frontu w środkowej części frontu wschodniego latem 1943 roku i przyczyniła się do walki o przewagę w powietrzu. Jej doładowany silnik M-82FN wykorzystuje bezpośredni wtrysk paliwa i osiąga moc 1850 KM w trybie doładowania, czyli o 180 KM więcej niż poprzedni silnik. Zmiany aerodynamiczne obejmują kabinę w kształcie bańki i obniżoną tylną część kadłuba. Opancerzone szkło chroni głowę pilota z przodu i z tyłu.

Samolot służył w wielu radzieckich pułkach lotniczych, a za jego sterami zasiadali znani piloci, w tym Ivan Kozhedub, najskuteczniejszy as aliancki i trzykrotny Bohater Związku Radzieckiego. Zadebiutował w walce w czerwcu 1943 roku.

Uzbrojenie i modyfikacje

Domyślne uzbrojenie stanowią dwa działka SsVAK kal. 20 mm, każde z zapasem 170 nabojów i szybkostrzelnością 800 strzałów na minutę. Warianty uzbrojenia wykorzystują wyłącznie pociski przeciwpancerne (AP) albo odłamkowo-burzące (HE). Dostępne modyfikacje:

  • Dwie bomby ogólnego przeznaczenia FAB-50sv o masie 50 kg; wyrzutniki zwiększają masę o 120 kg i zmniejszają prędkość o 20 km/h, a po zrzuceniu bomb prędkość spada o kolejne 12 km/h.
  • Dwie bomby ogólnego przeznaczenia FAB-100M o masie 104 kg; wyrzutniki zwiększają masę o 228 kg i zmniejszają prędkość o 27 km/h, a po zrzuceniu bomb prędkość spada o kolejne 12 km/h.
  • Reflektor do lotów nocnych, który zwiększa masę o 2 kg i nieznacznie zmniejsza prędkość.
  • Stały radiokompas RPK-10, który zwiększa masę o 10 kg i nieznacznie zmniejsza prędkość.
  • Lusterko wsteczne, które zwiększa masę o 1 kg i nieznacznie zmniejsza prędkość.

Malowania

Samolot ma wczesne malowanie standardowe oraz standardowy kamuflaż NKAP-43, stosowany na La-5FN produkowanych od końca lata 1943 roku. Pozostałe skiny przedstawiają konkretne samoloty, pilotów i jednostki:

  • La-5FN o numerze 57 z 1. eskadry 32. GIAP, jeden z pierwszych 12 La-5FN, podczas testów na froncie latem 1943 roku w północnej części łuku kurskiego.
  • Numer 25, pilotowany przez kapitana Gwardii Mayorova z 2. GIAP na 1. Froncie Bałtyckim jesienią i zimą 1943–44. Dwanaście nowych La-5FN podarowanych przez mongolskich robotników dotarło do 2. GIAP 25 września 1943 roku. Samolot nosi napis „Mongolian Arat” i ma czerwono-pomarańczową osłonę silnika.
  • Numer 76, samolot Ivana Vishnyakova w 171. IAP latem 1944 roku. Białe gwiazdy przedstawiają jego osobisty wynik walk od 6 czerwca do 19 lipca 1944 roku, a samolot ma standardowy kamuflaż NKAP-43. Według wspomnień na wszystkich samolotach w eskadrze Vishnyakova namalowano napis „Za Olega Koshevoya”.
  • Numer 15, samolot Anatoly’ego Ruzina na froncie leningradzkim latem 1944 roku. Napis „Za Vasjoka i Zhorę” upamiętnia porucznika Vasily’ego „Vasjoka” Grechkę, dowódcę 2. eskadry 159. IAP, oraz porucznika Andreya „Zhorę” Vasilyeva. Obaj zginęli 28 czerwca 1944 roku podczas walk z Fw190A z II./JG54 nad Vyborgiem/Viipuri na Przesmyku Karelskim.
  • Numer 71 z 254. IAP, pilotowany przez Constantine’a Nazimova na 2. i 3. Froncie Bałtyckim jesienią 1944 roku. Jego 21 gwiazd przedstawia łączny wynik walk, a samolot zdobi wizerunek orła niosącego zakrwawionego Hitlera.
  • Numer burtowy 07, La-5FN Yuri’ego Lyubenyuka z 813. IAP na 2. Froncie Białoruskim wiosną 1945 roku.
  • Numer burtowy 13, pilotowany przez porucznika Pavla Kocfeldę podczas Słowackiego Powstania Narodowego we wrześniu i październiku 1944 roku z lotniska Tri Duby. Samolot skreślono ze stanu po awaryjnym lądowaniu 11 października 1944 roku. Zapisano na nim dwa zwycięstwa: pół Ju-87 dla ppor. P. Kocfeldy 7 października i pół FW-189 dla ppor. L. Šroma 8 października.
  • Numer burtowy 93, samolot Vladimira Orekhova na froncie briańskim jesienią 1943 roku.
  • Numer burtowy 101 z 5. GIAP, samolot Vitaly’ego Popkova na 1. Froncie Ukraińskim latem i jesienią 1944 roku. Jego 33 gwiazdy zwycięstw odpowiadają osobistemu wynikowi walk od 13 sierpnia 1944 do 9 lutego 1945 roku.
  • Numer 30 z 41. GIAP, samolot Alexandra Lobanova na 1. Froncie Ukraińskim latem 1944 roku. „Orzeł na szczycie Elbrusu” przypomina walki na Kaukazie w 1942 roku, a czerwone serce na osłonie silnika oznacza dowódcę pułku.
  • Numer burtowy 14 z 178. GIAP, zbudowany za pieniądze przekazane przez robotnika V. Koneva. Ivan Kozhedub latał nim latem 1944 roku; po przeniesieniu do 176. GIAP przydzielono go jego przyjacielowi Kirillowi Evstigneevowi. Loty bojowe wykonywał na nim także porucznik P. A. Bryzgalov.
  • Numer 69 z 3. GIAP VVS KBF, samolot Ivana Kravtsova latem 1944 roku. Jego 23 gwiazdy zwycięstw z białymi kreskami przedstawiają wynik walk z połowy sierpnia 1944 roku.
  • Numer 25 z 34. IAP obrony powietrznej, pilotowany przez kapitana Urvacheva zimą 1944–45. Sześć gwiazd zwycięstw nie zgadza się z jego oficjalnym wynikiem czterech indywidualnych zwycięstw; część zwycięstw zapisanych w jego książce lotów jako indywidualne mogła zostać ujęta w dokumentach pułkowych jako zwycięstwa grupowe.
  • Samolot porucznika Beketova, zbudowany jesienią 1944 roku z datków kazachskich młynarzy. Po bitwie nad Wisłą, pod koniec roku, 721. IAP przekazał ten i pozostałe swoje La-5FN do 165. IAP, po czym udał się na tyły po nowe La-7.
  • Numer 44, pilotowany przez kapitana Trefilova na 3. Froncie Białoruskim jesienią 1944 roku. Strzałka na kadłubie służyła jako szybko rozpoznawalny znak identyfikacyjny myśliwców 303. IAD.

Charakterystyka lotu

La-5FN ma 8,672 m długości, rozpiętość skrzydeł 9,8 m i powierzchnię skrzydeł 17,51 m². Silnik M-82FN osiąga moc 1850 KM w trybie doładowania na poziomie morza, 1560 KM w trybie nominalnym na poziomie morza, 1630 KM w trybie nominalnym na wysokości 1550 m i 1460 KM w trybie nominalnym na wysokości 4800 m. Tryb nominalny nie ma limitu czasu; z mocy doładowanej można korzystać maksymalnie przez 10 minut. Tryb doładowania wykorzystuje 2500 obr./min i 1180 mm Hg, a tryb nominalny 2400 obr./min i 1000 mm Hg.

Maksymalna prędkość rzeczywista na poziomie morza wynosi 552 km/h w trybie nominalnym i 583 km/h w trybie doładowania. Maksymalna prędkość w trybie nominalnym to 605 km/h na wysokości 2500 m i 646 km/h na wysokości 6000 m. Pułap praktyczny wynosi 10 500 m. Prędkość wznoszenia to 20 m/s na poziomie morza, 16,7 m/s na wysokości 3000 m i 12,5 m/s na wysokości 6000 m. Zakręty przy maksymalnych osiągach trwają 21 sekund na poziomie morza przy 320 km/h IAS i 28 sekund na wysokości 3000 m przy 340 km/h IAS. Na wysokości 3000 m zasięg wynosi 2 godziny przy 350 km/h IAS.

Wskazana prędkość przeciągnięcia wynosi 168–185 km/h w konfiguracji lotnej i 147–159 km/h w konfiguracji do startu i lądowania. Kąt natarcia przy przeciągnięciu to 22,2° w konfiguracji lotnej i 15,0° w konfiguracji do lądowania. Graniczna prędkość nurkowania wynosi 720 km/h, a maksymalne przeciążenie 10 G. Prędkość startowa to 175–195 km/h, prędkość podejścia 200–210 km/h, a prędkość lądowania 150–160 km/h przy kącie lądowania 13°.

Dane dotyczą międzynarodowej atmosfery wzorcowej. Zakresy osiągów w locie uwzględniają możliwe masy samolotu; prędkości maksymalne, prędkości wznoszenia i czasy zakrętów podano dla standardowej masy samolotu, a prędkości wznoszenia i czasy zakrętów — dla mocy doładowanej. Masa własna wynosi 2655 kg, masa minimalna bez amunicji i z 10% paliwa — 2929 kg, masa standardowa — 3305 kg, a maksymalna masa startowa — 3544 kg. Zapas paliwa wynosi 334 kg (464 l), a ładowność 896 kg.

Silnik i sterowanie

Dwustopniową sprężarkę mechaniczną należy przełączyć ręcznie na wysokości 3500 m, a doładowanie działa tylko na pierwszym biegu sprężarki. Automatyczny regulator silnika steruje skokiem śmigła, by utrzymać obroty ustawione dźwignią regulatora. Chłodnicą oleju oraz wlotami i wylotami chłodzenia powietrzem steruje się ręcznie. Wloty chłodzenia powietrzem powinny zwykle pozostawać otwarte i należy je zamykać tylko wtedy, gdy silnik może się nadmiernie wychłodzić, na przykład podczas nurkowania z przepustnicą ustawioną na bieg jałowy.

Samolot ma trymery steru wysokości i kierunku, automatyczne sloty skrzydłowe wysuwające się wraz ze wzrostem kąta natarcia, by łagodzić przeciągnięcie, oraz hydraulicznie sterowane klapy do lądowania, które można wysunąć pod dowolnym kątem do 60°. Kółko ogonowe obraca się swobodnie i nie można go zablokować, więc start i lądowanie wymagają pewnego, precyzyjnego operowania pedałami steru kierunku. Pneumatyczne hamulce różnicowe kół mają wspólną dźwignię sterującą: przytrzymanie dźwigni hamulca i wciśnięcie przeciwnego pedału steru kierunku stopniowo zwalnia hamulec danego koła i obraca samolot w jedną lub drugą stronę.

Wskaźnik pokazuje całkowitą ilość pozostałego paliwa. Silny strumień powietrza uniemożliwia otwarcie lub zamknięcie osłony kabiny przy dużej prędkości, a ponieważ nie ma ona awaryjnego zwalniania, przed skokiem na spadochronie musisz zmniejszyć prędkość. Sterowanie wyrzutnikami bomb pozwala zrzucać bomby pojedynczo. Znamionowa temperatura oleju na wlocie do silnika wynosi 65–75°C, a maksymalna 85°C; znamionowa temperatura głowicy cylindra wynosi 180–215°C, a maksymalna 250°C.

Często zadawane pytania

Steam pozwala wydawcom tworzyć klucze do sprzedaży w innych sklepach. Po aktywacji klucza gra jest twoja na zawsze, tak jak przy zakupie w sklepie.

Zastrzeżenie: klucze CD mają nieodłączny średni wskaźnik awaryjności 1–2%. Informacje o ochronie kupującego znajdziesz w regulaminie sklepu. Steam nie zapewnia ochrony kupującego dla kluczy kupionych w innych sklepach i nie zwraca za nie pieniędzy.

Podobne gry