Geoplanetical

Geoplanetical to jednoosobowa symulacja geopolityczna, której akcja zaczyna się 1 stycznia 2026 roku, gdy wojna w Ukrainie już trwa. Wybierz rząd lub partię opozycyjną w jednym z ponad 200 państw i terytoriów, a następnie zarządzaj jego gospodarką, długiem, ludnością i instytucjami politycznymi. Wydarzenia wynikają z symulacji oraz decyzji podejmowanych przez ciebie i inne rządy.

Możesz prowadzić określoną politykę, uchwalać lub odrzucać ustawy, zarządzać usługami publicznymi i budżetami, prowadzić kampanie wyborcze, negocjować z innymi państwami i brać udział w wojnach. Inne rządy również ustalają budżety, zmieniają prawo, przeprowadzają wybory, nakładają sankcje i proponują sojusze. W zależności od zasad gry mogą rozpoczynać wojny, także przeciwko tobie.

Rządzenie i stanowienie prawa

Twoje decyzje wpływają na ludność, produkcję, finanse publiczne i możliwość utrzymania się u władzy. Podnoś podatki lub zmieniaj wiek emerytalny, rozbudowuj państwo albo je ograniczaj, wprowadzaj regulacje lub je znos, rozbrajaj armię albo ją zbroj. Nie ma tu wyniku ideologicznego, do którego trzeba dążyć. Agenda śledzi nadchodzące terminy, problemy i wydarzenia, a raporty, rady ministrów i wyjaśnienia dotyczące poparcia oraz stabilności pomagają ci śledzić zmiany.

Ustawy dotyczą między innymi płacy minimalnej, godzin pracy, płatnego urlopu, wieku emerytalnego, aborcji, kary śmierci, konopi, religii, limitów imigracyjnych i zasad przyznawania azylu. Polityka wobec konopi obejmuje zakaz i dekryminalizację, a także zastosowanie medyczne, regulowaną sprzedaż i monopol państwowy. Możesz sprawdzać prognozy głosowań, ustalać dyscyplinę głosowania swojej partii oraz śledzić debaty, poparcie dla władzy wykonawczej, weta i kontrolę konstytucyjności. Procedury zależą od instytucji danego państwa i sprawowanego przez ciebie urzędu.

Wybory odbywają się zgodnie z kalendarzem każdej izby i wybieranego urzędu, w tym częściowe odnowienia składu przewidziane w konstytucji. Mogą powstawać koalicje, może dojść do kohabitacji, a gdy pozwala na to twój urząd, możesz zarządzić przedterminowe wybory. Wyniki są podawane na żywo w wieczór wyborczy. Możesz zbierać fundusze dla partii, rekrutować aktywistów, prowadzić kampanię i składać maksymalnie trzy obietnice. To, czy ich dotrzymasz, wpływa na twoją wiarygodność i pozycję.

Jeśli przegrasz wybory, możesz pozostać w opozycji, gdy jest to dozwolone spróbować obalić rząd wotum nieufności, przejąć partię rządzącą albo przejść do innego aktora w tym samym świecie. Partie opozycyjne, które mają mandaty, również mogą zgłaszać projekty ustaw. Za pośrednictwem Cablegramu możesz poprosić lidera opozycji o poparcie projektu ustawy albo zagranicznego przywódcę o wspólne głosowanie z tobą w ONZ, ale zgoda nie jest gwarantowana.

Zmienianie instytucji

Ponad 100 decyzji instytucjonalnych dotyczy systemów wyborczych, izb wyższych, uprawnień parlamentu, wet władzy wykonawczej, kontroli sądowej, długości i limitów kadencji, wyboru głowy państwa, uprawnień nadzwyczajnych i sukcesji. Monarchie mają następców tronu, regencje i dekrety królewskie. Zmiany instytucjonalne określają, kto może podejmować lub blokować decyzje oraz jak władza przechodzi między rządami. Niektóre reformy wchodzą w życie dopiero podczas następnych wyborów.

Zarządzanie społeczeństwem

Prawie 20 grup społecznych ma odrębne dochody przed opodatkowaniem i po nim, majątek, zadowolenie i bojowość. Grupy te reagują na koszty życia, bezrobocie, mieszkalnictwo i usługi publiczne. Podczas strajków negocjujesz ze związkami zawodowymi i porównujesz reakcje poszczególnych związków na swoją ofertę. Obietnice zmiany ustawy lub budżetu nadal trzeba spełnić.

Możesz ułatwiać protesty, ograniczać je lub rozpraszać, zarządzić zbrojną pacyfikację albo wysłać wojsko. Mogą ginąć ludzie, niepokoje mogą się rozprzestrzeniać, a armia o niskiej lojalności może nie wykonać wszystkich twoich rozkazów. Polityka mieszkaniowa obejmuje kontrolę czynszów, która rozszerza się w miarę odnawiania umów najmu, ograniczenia dotyczące kwalifikujących się zmian oprocentowania kredytów hipotecznych oraz finansowanie mieszkań socjalnych.

Usługi publiczne obejmują ochronę zdrowia, edukację, wymiar sprawiedliwości, policję, więziennictwo i administrację. Ustal politykę, cele kadrowe i płace, a następnie buduj szkoły, szpitale, posterunki policji, sądy i więzienia w kolejnych prowincjach. Szkolenie i rekrutacja wymagają czasu. Możesz także zmieniać emerytury, minimalne wsparcie na starość, zasiłki na dzieci i ubezpieczenie od bezrobocia, w tym warunki przyznawania świadczeń i ich wysokość.

Symulacja śledzi migrację z podziałem na wiek i kwalifikacje, a także drenaż mózgów, społeczności i diaspory. Możesz wzmocnić nadzór epidemiologiczny, wprowadzić środki ochrony zdrowia publicznego, ograniczyć podróże z krajów dotkniętych chorobą, finansować badania nad szczepionkami i prowadzić kampanie szczepień. Jeśli pozwalają na to zasady gry, mogą pojawiać się nowe choroby. Szczepienia angażują personel, który mógłby w tym czasie zapewniać inną opiekę. Polityka dotycząca klęsk żywiołowych obejmuje zapobieganie pożarom lasów, powodziom, cyklonom, trzęsieniom ziemi i tsunami oraz reagowanie na nie, a także odbudowę prowincji i wysyłanie pomocy za granicę.

Zarządzanie gospodarką

Ustal progi podatku dochodowego, składki na ubezpieczenia społeczne, stawki VAT dla poszczególnych kategorii produktów i cła. Zdecyduj o wydatkach, emituj lub spłacaj dług i kontroluj stopę procentową, jeśli pozwala na to twój system monetarny, albo pozostaw tę decyzję niezależnemu bankowi centralnemu. Kryzysy zadłużenia mogą wiązać się z kurczącymi się rezerwami walutowymi, utratą dostępu do rynków finansowych i niewypłacalnością. Programy MFW zapewniają finansowanie w transzach powiązanych z przeglądami budżetu. Rządy mające odpowiednie uprawnienia monetarne mogą również tworzyć pieniądz, co wpływa na ceny i wiarygodność.

Możesz dokapitalizować zagrożony bank, nacjonalizując go lub nie, zapewnić płynność wypłacalnemu bankowi, restrukturyzować firmę, zarządzać państwowym funduszem majątkowym, wprowadzić kontrolę przepływu kapitału lub zamknąć giełdę. Nacjonalizuj lub prywatyzuj część sektora albo przekształcaj kwalifikujące się prywatne udziały w spółdzielnie. Odszkodowania, dostępne środki i prawo wpływają na to, co jest możliwe.

Programy inwestycyjne mogą przenieść produkcję z powrotem do kraju, zwiększyć eksport, tworzyć miejsca pracy lub ograniczyć krytyczną zależność. Wyniki zależą jednak od tego, co gospodarka może zbudować i dostarczyć. Negocjuj stawki celne dla poszczególnych produktów, wprowadzaj ukierunkowane dopłaty, reaguj na spory handlowe i nakładaj sankcje. Bloki handlowe, w tym UE, USMCA, Mercosur, ASEAN i AfCFTA, mogą wymagać wspólnych decyzji. Ponad 100 towarów przepływa przez około 30 sektorów i handel międzynarodowy. Firmy inwestują i zatrudniają w zależności od popytu i dostępnych zasobów.

Polityka energetyczna i surowcowa obejmuje rozmieszczanie elektrowni na globie, budowę magazynów energii i połączeń międzysystemowych, zabezpieczanie dostaw paliwa oraz poszukiwanie i wydobycie surowców. Możesz zawieszać lub zamykać zakłady wydobywcze, nacjonalizować je z odszkodowaniem lub przez zajęcie, prywatyzować je oraz tworzyć rezerwy strategiczne. W OPEC możesz głosować nad limitami wydobycia, przekraczać własny limit lub wszcząć wojnę cenową, jeśli jesteś uprawnionym producentem wahadłowym.

Inwestuj w elektryfikację, wodór i nowe metody produkcji oraz śledź globalne emisje i ocieplenie. Możesz remontować budynki, rozszerzać dostęp do chłodzenia i przygotowywać schronienia na ekstremalne zjawiska pogodowe. Nowe cele wymagają finansowania, sprzętu i czasu, zanim wpłyną na kraj. Projekty transportowe obejmują porty, lotniska i połączenia towarowe, w tym wyspecjalizowane terminale do eksportu energii. Możesz ograniczyć przepływ przez kontrolowane przez siebie cieśniny i kanały. Możesz też ustalać politykę turystyczną, organizować festiwale i mistrzostwa albo ubiegać się o organizację igrzysk olimpijskich. Obiekty, bezpieczeństwo, dostępność i finansowanie wpływają na to, czy wydarzenia się odbędą.

Negocjacje i użycie siły

Negocjuj pakty obronne, gwarancje, układy o nieagresji, dostęp wojskowy i wymianę informacji wywiadowczych. Organizuj zagraniczne bazy, zapewniaj lub proś o wsparcie wojskowe w postaci pieniędzy lub sprzętu oraz finansuj pomoc cywilną. Podczas kryzysów dyplomatycznych możesz wyznaczać czerwone linie, mobilizować wojska przy granicy, wysyłać okręty, patrolować sporne wody, ograniczać ruch morski lub wywierać presję gospodarczą. Możesz także negocjować porozumienia, przyjmować mediację, iść na ustępstwa lub wycofać żądania. Inne rządy również mogą korzystać z tych narzędzi.

Możesz ubiegać się o miejsce w Radzie Bezpieczeństwa ONZ i głosować nad rezolucjami; członkowie stali mają prawo weta. Państwa spełniające warunki mogą ubiegać się o członkostwo w Unii Europejskiej, głosować nad jej zasadami i kandydatami, prowadzić kampanię w wyborach europejskich, przyjąć euro po spełnieniu warunków lub opuścić UE. Reaguj na wezwania NATO do wspólnej obrony i bierz udział w decyzjach oraz procedurach dotyczących EBC, OPEC, MFW i MAEA.

Operacje wywiadowcze obejmują tworzenie sieci za granicą, kradzież tajemnic państwowych, sabotaż sieci energetycznych, fabryk i zakładów wydobywczych, infiltrację organizacji terrorystycznych i próby pojmania ich członków. W kraju możesz badać włamania do systemów, prowadzić operacje kontrwywiadowcze i publikować dowody na zagraniczne zaangażowanie, gdy masz ich wystarczająco dużo. Gdy pozwalają na to okoliczności, możesz sfinansować wojskowy zamach stanu za granicą, ale udany zamach zmienia rząd danego państwa, nie oddając go pod twoją kontrolę. W kraju monitoruj lojalność armii, wypłać premię albo dokonaj czystki wśród najwyższych dowódców. Jeśli rozpocznie się zamach stanu, możesz negocjować, stawić opór przy użyciu lojalnych sił lub zmobilizować poparcie społeczne. Nie możesz zorganizować własnego przewrotu w kraju, by przejąć władzę.

Prowadzenie wojen

Wypowiadając wojnę, wybierz jej powód, na przykład obronę sojusznika lub dążenie do podboju, i zgłoś roszczenia terytorialne. Gra informuje, czy twoje działania są postrzegane jako uzasadnione, czy jako agresja. Przed potwierdzeniem możesz sprawdzić przewidywane reakcje międzynarodowe, stanowiska ministrów oraz koszty dotyczące stabilności, poparcia i obowiązujących traktatów. Sojusznicy nie dołączają automatycznie do wojen ofensywnych, ale możesz poprosić ich o udział.

Formacje walczą na szczegółowej siatce, a na przebieg działań wpływają teren, zaopatrzenie, okrążenia, przewaga w powietrzu i kontrola mórz. Kontrola nad prowincjami zależy od obszaru zajmowanego przez twoje siły. Wydawaj sztabowi generalnemu rozkazy, takie jak utrzymanie pozycji, wywieranie ograniczonej presji lub rozpoczęcie wielkiej ofensywy. Ustal priorytety między teatrami działań i wybierz doktrynę doboru celów. Możesz rozkazać desant morski albo pozwolić sztabowi go rozpocząć. Sztab zajmie się przemieszczaniem jednostek i planem desantu.

Zamawiaj sprzęt od czołgów po satelity wojskowe, finansując go z budżetu obronnego. W miarę możliwości zamówienia realizuje krajowy przemysł, a w razie potrzeby sprzęt mogą dostarczyć uprawnieni zagraniczni producenci. Produkcja i dostawa wymagają czasu. Ustal docelowe zapasy amunicji i rakiet oraz zapewnij wystarczające środki na ich zakup. Możesz też prowadzić kampanie lotnicze i rakietowe, a potem zdecydować, czy je przerwać, czy eskalować konflikt do inwazji lądowej.

Na okupowanych terytoriach możesz wybrać zarządzanie, represje lub wysiedlenia. Wrogość może doprowadzić do powstania, a ofiary cywilne, przymusowe przesiedlenia i uchodźcy wpływają na ludność oraz reakcje za granicą, w tym na stosunki i sankcje. Poparcie dla wojny słabnie wraz ze stratami, upływem czasu i utratą terytorium. Gdy się załamie, twoje wojsko może skapitulować, nawet jeśli nadal ma siły. Opcje pokojowe obejmują aneksję zajętych, zadeklarowanych celów wojennych, narzucenie dostępnego statusu politycznego albo dążenie do zawieszenia broni lub rozejmu. Zawieszenie broni wstrzymuje walki, ale nie rozstrzyga kwestii suwerenności.

Możesz prowadzić oficjalny lub tajny program nuklearny, przestrzegać zasad nieproliferacji i reagować na inspekcje MAEA. Ustal doktrynę nuklearną i poziomy alarmowe, planuj uderzenia w nuklearnym centrum dowodzenia i określ sposób odwetu. Zasada gry określa, czy mocarstwa nuklearne sterowane przez AI mogą uderzyć jako pierwsze w obliczu egzystencjalnego zagrożenia. Sadza z ataków nuklearnych może ograniczyć dostęp światła słonecznego, ochłodzić klimat i zaszkodzić produkcji żywności oraz energii słonecznej daleko poza zaatakowanymi państwami.

Odkrywanie kolejnych systemów

Możesz negocjować autonomię, niepodległość lub przekazanie zarządzanego terytorium, w tym płatne przekazanie oraz referenda, jeśli są wymagane. Kupno terytorium to porozumienie polityczne, a nie sposób na nabycie dowolnej prowincji, którą wybierzesz. Badania obejmują ponad 200 technologii z 19 dziedzin i są prowadzone w ramach programów krajowych, licencji, współpracy naukowej oraz wspólnych projektów przemysłowych. Porozumienia mogą wspierać badania, ale nie zapewniają natychmiastowych odkryć. Technologie muszą się upowszechnić w gospodarce, zanim pojawią się ich pełne efekty.

Księżyc może stać się miejscem budowy placówek i obiektów, stacjonowania załóg i osadników, prowadzenia operacji zaopatrzeniowych i wysyłania ładunków powrotnych. Powołuj gubernatorów i ustalaj statuty kolonialne, otwierając drogę do autonomii i niepodległości. Możesz wydobywać hel-3 i sprowadzać go na Ziemię, a następnie rozwijać fuzję dzięki badaniom i działającemu demonstratorowi, zanim rozpocznie się jej komercyjne wykorzystanie.

Trójwymiarowy glob pokazuje dzień i noc, chmury oraz światła miast. Przywódcy starzeją się, umierają i są zastępowani. Telewizyjne serwisy informacyjne z prezenterem relacjonują najważniejsze wydarzenia. Możesz zmienić nazwę swojego państwa, narysować lub zaimportować jego flagę albo wybrać flagę historyczną. Modyfikacje zmieniające oprawę mogą zmieniać nazwy, portrety i flagi.

Graj dalej bez daty końcowej

Nie ma limitu lat ani ukrytego odliczania. Z czasem kolejne pokolenia się starzeją, ludność rośnie lub maleje, złoża się wyczerpują, a lasy i zasoby ryb odnawiają się lub kurczą w zależności od sposobu ich wykorzystania. Przegrane wybory lub wojna nie kończą kampanii automatycznie. Utrata całego terytorium lub katastrofalne załamanie liczby ludności może zakończyć rozgrywkę twojego państwa, ale możesz wybrać innego aktora i kontynuować w tym samym świecie. Nie ma z góry ustalonego warunku zwycięstwa.

Opcje kampanii

Każda gra zaczyna się 1 stycznia 2026 roku, z gospodarką, instytucjami i stosunkami międzynarodowymi opartymi na realiach tego okresu. Wojna między Rosją a Ukrainą już trwa. Nie ma alternatywnych historycznych dat początkowych ani scenariuszy. Przywódcy i partie są fikcyjni, a nowi przywódcy są generowani, gdy dotychczasowi tracą władzę lub umierają. Możesz grać jako jedno z ponad 200 państw i terytoriów, w tym zarządzanych terytoriów takich jak Grenlandia, Portoryko i Hongkong. Niektórymi mikropaństwami, w tym Monako i Watykanem, nie można grać. W trakcie kampanii możesz zmienić państwo lub rolę polityczną w menu pauzy.

Wybierz Nauka gry, aby skorzystać z samouczka, Niezbędne wskazówki, by uzyskać mniej podpowiedzi, albo Pomoc na żądanie. Możesz zatrzymać grę w dowolnej chwili, korzystać z trzech prędkości gry i zachowywać zapisane stany gry z nazwami obok zapisów automatycznych. Wbudowana konsola cheatów pozwala eksperymentować, ale cheaty zmieniające symulację wyłączają osiągnięcia w danej kampanii.

Na początku wybierz temperament przywódców: Spokojny, Normalny lub Napięty. To ustawienie wpływa na skłonność postaci politycznych do negocjacji lub użycia siły i pozostaje niezmienne przez całą kampanię. Możesz też zezwolić na deklaracje wojny przez AI i pierwszy atak nuklearny AI albo ich zabronić, a także ustawić częstotliwość klęsk żywiołowych i nowych pandemii na Brak, Rzadkie, Normalne lub Częste. Te ustawienia można zmienić w trakcie kampanii. Wyłączenie nowych wojen nie kończy trwających konfliktów ani nie uniemożliwia państwom obrony sojusznika.

Geoplanetical to gra jednoosobowa. Mody do niej zmieniają tylko oprawę: nazwy przywódców i partii, portrety, flagi państw oraz dodatkowe flagi do wyboru. Możesz tworzyć je w narzędziu Mod studio albo korzystać z modów ze Steam Workshop, a następnie włączyć je w sekcji Zarządzaj modami. Są wczytywane przy uruchamianiu gry. Mody nie zmieniają symulacji ani jej zasad.