Deep Saturation

Deep Saturation to krótki horror, którego akcja rozgrywa się na pokładzie wysłużonego statku badawczego na tajemniczym jeziorze. Wcielasz się w limnologa specjalizującego się w dynamice rozpuszczonych gazów. Wyruszasz samotnie, by zbierać dane, dokumentować anomalie i przesyłać wyniki. Rozgrywka została zaprojektowana na 1–2 godziny.

Misja monitorowania

Po katastrofie jeziora Nios w Kamerunie w 1986 roku, w której zginęło ponad 1700 osób, ustanowiono międzynarodowe protokoły monitorowania podobnych formacji geologicznych. Kilkadziesiąt lat później monitoring satelitarny wykrywa ślady CO₂ przypominające te z jeziora Nios sprzed erupcji, ale o poziomach przekraczających wszystko, co dotąd zarejestrowano. Niezarejestrowane jezioro wykazuje też niemożliwe odczyty głębokości i niewyjaśnione anomalie termiczne.

Konsorcjum badawcze wysyła jednoosobowy statek monitorujący Deep Saturation z poleceniem zbierania danych, dokumentowania anomalii i przesyłania wyników. Trzy poprzednie zespoły monitorujące zamilkły. Samotnie, z zawodzącym sprzętem i coraz bardziej niepokojącymi danymi, musisz przeprowadzić śledztwo i spróbować ukończyć misję, zanim jezioro cię pochłonie albo odkryjesz, co stało się z pozostałymi zespołami.

Nawigacja i śledztwo

Przedzierasz się przez gęstą mgłę do wyznaczonych współrzędnych, opuszczasz naukowy sprzęt w głębiny i fotografujesz to, co znajduje się pod powierzchnią. Prymitywna kamera głębinowa na kablu to twoje jedyne źródło informacji wizualnych: robi jednorazowe zdjęcia w stylu Polaroidu, które mogą ujawnić więcej, niż się spodziewasz. Nie masz okien skierowanych w dół, obrazu z sonaru ani bezpośredniego widoku podwodnego świata, więc podczas zbierania danych musisz polegać na radarze, współrzędnych, instrumentach analogowych, czujnikach sprzętu i fotografiach.

Cierpliwość i metoda naukowa są kluczowe w śledztwie, nawet gdy sprzęt się zużywa, a dane stają się coraz bardziej niepokojące. Fabuła rozwija się poprzez gromadzone odczyty, szczegóły otoczenia i awarie sprzętu, a łączność ze światem zewnętrznym stopniowo zanika.

Sprzęt i atmosfera

Statek korzysta z analogowego interfejsu z ekranami CRT, mechanicznymi elementami sterującymi i szumami radiowymi. Gęsta mgła ogranicza widoczność, a odosobnienie potęguje paranoję, gdy pracujesz z zawodzącym sprzętem i stawiasz czoła nieznanym głębinom. Horror gry czerpie z odpowiedzialności naukowej, badań nad rzeczywistymi katastrofami limnicznymi i protokołów monitorowania, a także z niepewności co do tego, co kryje jezioro.