Dawn Sanatorium

Dawn Sanatorium to psychologiczny horror z perspektywy pierwszej osoby, opowiadający o pamięci i tożsamości. Stara taśma filmowa prowadzi cię z powrotem do sanatorium, które zamknięto dziesiątki lat temu. Przeszukujesz jego mroczne korytarze, szukając zapomnianego nazwiska i prawdy o tym, co się tam wydarzyło — i co spotkało ciebie.

Sanatorium

Latarka to twoja jedyna osłona w ciemności, ale jej snop światła może też ujawnić koszmary czające się w pokojach. Podczas odtwarzania taśm projektory zniekształcają i zmieniają układ przestrzeni wokół ciebie. Przeszukujesz dormitorium w poszukiwaniu swojego łóżka, schodzisz do kostnicy, przywracasz zasilanie i rozwiązujesz zagadki świetlne, składając przy tym w całość fragmenty wspomnień.

Coś w ciemności

Rogaty nie goni cię, tylko obserwuje. Pojawia się za tobą, przy drzwiach lub w migotaniu taśmy; zbyt długie odwzajemnianie jego spojrzenia doprowadzi cię do obłędu. W pogrążonej w całkowitych ciemnościach piwnicy poluje na ciebie głucha na wzrok, ale wyczulona na dźwięki istota. Możesz więc ukryć się w szufladzie kostnicy i zachować ciszę. Dotrzyj na sam dół sanatorium, by odkryć zakończenie, które zmieni sens tego, co wydawało ci się już zrozumiałe.