Kup Beggar Simulator: Istanbul – klucz PC

Beggar Simulator: Istanbul opowiada o mężczyźnie bez pieniędzy i dachu nad głową, który udaje żebraka na ulicach Stambułu. Podchodzisz do ludzi i zagadujesz ich, wybierając odpowiedni ton: wzbudzanie litości, pochlebstwa, wywoływanie poczucia winy albo milczenie. W każdej rozmowie możesz wybrać jedną z czterech kwestii, a cierpliwość rozmówcy stopniowo się wyczerpuje. Nie ma jednej uniwersalnie skutecznej odpowiedzi, a najbardziej dochodowa kwestia może nie pasować do odgrywanej przez ciebie roli.

Wybierz swoją rolę

Każdego ranka płacisz za rolę, rekwizyty i gadkę, zanim cokolwiek zarobisz. Karton jest darmowy, ale przynosi najmniejszy dochód. Okulary przeciwsłoneczne i laska pozwalają zarobić więcej, ale wykluczają kwestie o tym, że czegoś nie widzisz. Kule ograniczają swobodę ruchu, a wózek inwalidzki nakłada największe ograniczenia, ale zapewnia najwyższe zarobki. Twoja rola składa się z rzeczy, których nie możesz już powiedzieć.

Pilnuj poziomu podejrzeń

Samo podchodzenie do ludzi już ich irytuje, a chodzenie za kimś, zagradzanie mu drogi, chwytanie za rękaw czy odprowadzanie do samochodu podnosi poziom podejrzeń. Szczególnie dochodowy dzień również przyciąga uwagę. Gdy pasek się zapełni, pojawia się zabıta i musisz wybrać: zapłacić grzywnę i zachować zarobki z danego dnia, oddać wszystko, co zarobiłeś, aby wyzerować pasek, albo uciec. Ucieczka nie przynosi żadnych pieniędzy, ujawnia twoją rolę całej ulicy i zamyka dzielnicę na kilka dni. Zapłacenie grzywny nie resetuje paska, więc zabıta wróci następnego dnia.

Pracuj w dzielnicach

Każda z pięciu dzielnic oferuje inne warunki i możliwości. Wąskie, hałaśliwe przejście podziemne metra jest darmowe, ale jego schody trudno pokonać na wózku inwalidzkim. Dziedziniec meczetu jest spokojny w tygodniu, ale po modlitwie przez pięć minut roi się tam od ludzi. W piątek możesz zarobić najwięcej w całym mieście, ale tylko raz. Na skrzyżowaniu pracujesz między samochodami, gdy światło jest czerwone przez 40 sekund, i musisz odejść, zanim zmieni się na zielone. W Kapalıçarşı sklepikarze zapamiętują twoją twarz. Na İstiklal największy ruch panuje nocą. Pijany przechodzień może zapłacić pięć albo 500 lir za tę samą gadkę; jego chód pomoże ci ocenić, na co możesz liczyć.

Od początku dostępne są dwie dzielnice. Pozostałymi trzema rządzą ludzie, którzy nie wpuszczą cię za pieniądze. Jedna osoba chce, żebyś uciekł przed zabıtą, a mimo to wrócił z zarobkiem. Druga wymaga, żebyś w jednej rozmowie wyciągnął 400 lir od polityka. Trzecia szanuje tylko tych, którzy przeżyją dzień bez zabrudzenia się.

Czytaj ludzi

Polityka prowadzącego kampanię wyborczą możesz przekonać w trzech rundach rozmowy. Musisz też kontrolować nastrój publiczności, a to, co powiesz w pierwszej rundzie, nadal będzie miało znaczenie w trzeciej. Pijany mężczyzna spotkany o drugiej w nocy to inne wyzwanie: oceń go, a potem zdecyduj, czy naciskać z gadką.

Radź sobie na ulicy

Dziecko pracujące przy twoim skrzyżowaniu ze ściągaczką nie odejdzie tak po prostu. Możesz oddać mu część zarobku albo się z nim skonfrontować. Kieszonkowiec żąda części twoich zarobków, a żeby ją odzyskać, musisz najpierw coś wygrać. Sklepikarze oferują też uczciwą pracę: przenieś tacę z herbatą przez zatłoczoną uliczkę, nie rozlewając niczego, albo rozdawaj ulotki przy alei, choć przecież powinieneś żebrać.

Przetrwaj noc

Pod koniec każdego dnia decydujesz, jak wydać pieniądze na łóżko, mycie, lekarstwa, a na koniec tygodnia także na słoik. Często nie starcza na wszystko, więc musisz wybrać, z czego zrezygnujesz. Łóżko w pensjonacie kosztuje 300 lir i oznacza pokój z pięcioma nieznajomymi oraz tykającym kaloryferem; nic się tam nie dzieje. Jeśli zrezygnujesz z łóżka, tabela pokaże, co zabierzesz ze sobą w noc. Potem śpisz w przejściu podziemnym, gdzie coś może się do ciebie zbliżyć, a ty masz jedno zdanie, by zdecydować, co zrobić. To, co przechodzi obok, jest nieszkodliwe; to, co się zatrzymuje, to ręka.

Głód może zwiększyć twoje zarobki, aż zemdlejesz na ulicy. Brud może przynieść więcej pieniędzy, aż ludzie zaczną cię unikać, a choroba nic nie kosztuje, dopóki nie stanie się poważnym problemem. Ekonomia gry wiąże pogarszający się stan z twoją zdolnością do pracy, a tabela każdej nocy pokazuje, ile masz pieniędzy i ile potrzebujesz, nie wyjaśniając, na co.