Reel Horror

Reel Horror is een horrorgame waarin je speelt als de operateur van een oude, vervallen bioscoop. Vanuit de projectiekamer vertoon je stoffige films, maar elke filmrol trekt je het verhaal in. Elke film is een op zichzelf staande korte ervaring van 5–10 minuten, met verhalen die variëren van spookachtig en surrealistisch tot bloederig, grimmig of grotesk absurd. Je speelt elke nacht drie films uit. Naarmate je meer filmrollen verkent, kan de horror ook de echte wereld binnensijpelen.

De projectiekamer

De projectiekamer is je uitvalsbasis, waar je kiest welke vervloekte film je als volgende vertoont. De ruimte verandert met de tijd en bij elke draai van de filmrol duiken er nieuwe gruwelen op.

De films

De anthologie bevat acht films:

• Arachnophobia Express (1979): Diep onder de grond klampt een passagier zich vast aan een razendsnelle mijnkar terwijl een vraatzuchtige spin uit de webben tevoorschijn komt.
• Chalk White (1974): Op een verlaten speelplaats rolt een kind knikkers in een krijtcirkel, geleid door een onzichtbare kracht. Bij elke beurt neemt de inzet toe, en verliezen heeft een prijs.
• Drums of the Damned (1971): Een overlevende van een noodlottige vlucht wordt ontdekt door een kannibalenstam en moet de proef van de sjamaan doorstaan door het ritme van de drums na te spelen.
• Fred the Head (1937): Een vergeten filmrol van een kermis toont een vreemd spel met een primitief apparaat van tandwielen en hout, een rollend hoofd en een allang overleden publiek.
• Hinahabal (1974): Op een bergweg wordt een bestuurder opgejaagd door de manananggal, een wezen dat half vrouw en half gevleugeld monster is. De enige weg vooruit is het einde van de weg bereiken voordat de zon opkomt.
• Shudder Lake (1977): Een oude visser dobbert alleen op een regenachtige nacht, terwijl er iets onder het wateroppervlak van het meer wacht.
• Ten Plates to Midnight (1967): Een chef-kok werkt in een vervallen keuken, waar de bestellingen maar blijven binnenkomen en de ingrediënten niet meer zijn wat ze ooit waren. Perfectie is vereist, en mislukking staat op het menu.
• The Devil’s Hand (1968): Een wanhopige gokker zet zijn ziel in tegen de Dood zelf, in een kaartspel met een bewegende planchette.

Korte horrorverhalen

Elke speelbare korte horrorfilm heeft een goed en een slecht einde. De films hebben een gestileerde visuele stijl en gevarieerde gameplay, en je kunt ze in korte sessies spelen of de hele nacht door marathons houden.