Monologin

Monologin is een korte psychologische horrorgame in de vorm van een visual novel, over eenzaamheid, online-identiteit en de troost van je terugtrekken in een wereld die echt aanvoelt omdat er misschien nog iemand anders is. Je volgt Leo, die 's nachts werkt in een rustige buurtwinkel bij het station, drankjes scant en wacht op een kans om de personeelsruimte in te glippen. Iedereen om hem heen lijkt vooruit te komen, en elk beleefd praatje aan de kassa herinnert hem eraan dat hij het gevoel heeft achter te blijven.

Leo en EdenVale

Tijdens zijn dienst logt Leo in op EdenVale Online, een oude MMORPG die bijna niemand meer speelt. Het zeldzame White Unicorn-evenement begint die nacht, en in Leo's ogen is EdenVale een van de laatste eerlijke games; het geeft zijn leven betekenis. Het verhaal verkent escapisme, superioriteitsgevoel, eenzaamheid, projectie en de angst om achter te blijven.

Ontmoetingen in de winkel

Piko praat snel en haalt oude MMO's onderuit, alsof alles wat niet nieuw, ironisch of trending is er niet toe doet. Oude games lijken nog altijd mensen vast te houden die doen alsof het ze niets meer kan schelen. Uma komt laat binnen, op zoek naar medicijnen en sigaretten. Leo denkt dat hij de afstand tussen hen begrijpt, maar weet dat niet zeker. Door het verhaal vanuit twee perspectieven te vertellen, beleef je Leo's ontmoetingen met Ari, Dai, Piko en Uma opnieuw en kijk je anders naar hen.

Keuzes en eindes

Je keuzes bepalen het verloop van het verhaal en leiden naar een van de drie eindes. De game duurt ongeveer 30 minuten en is bedoeld om in één keer uit te spelen.

Beeld en geluid

De game heeft een door grunge geïnspireerde stijl en de sfeer van een nachtdienst onder tl-licht. De retro-MMO-interface en lege digitale ruimtes gaan samen met ingetogen psychologische horror. De ambient soundtrack bestaat uit het gezoem van de winkel, het geluid van het station en stervende servers.