Interactive Empathy

Interactive Empathy bevat twee experimentele interactieve games die zijn gemaakt tijdens een gameworkshop van een week in Zagreb, Kroatië, als onderdeel van het project ‘Interactive Empathy - Citizenship & Storytelling in Video Games’. Ook bevat het een documentaire over de workshop en een boekje over het project. De deelnemers aan de workshop waren kunstenaars, geen professionals uit de gameontwikkeling. Ze gebruikten Gamechuck’s Interactive Comics Editor om hun projecten te maken. Beide games werden in november 2020 tentoongesteld in het Institut français de Zagreb en zijn beschikbaar in het Engels, Frans en Duits.

Empathy Path

Empathy Path is een horrorgame in de vorm van een interactieve strip, met thema’s als moraliteit en filosofische citaten. De game bouwt voort op Heidi Maiboms onderscheid tussen affectieve empathie, zoals huilen wanneer je iemand anders ziet huilen, en cognitieve empathie, waarbij je nadenkt over het perspectief van een ander.

Je betreedt een slachthuis met vijf personages: een opgesloten meisje, een suïcidale clown, een varken, een slager en een kunstmatige intelligentie. Om het meisje te bevrijden, moet je je in elk personage inleven, want ze spelen allemaal een rol in haar bevrijding. Door hun perspectief in te nemen, verandert elk personage van een object in een subject. Deze perspectiefwisselingen, ‘empathiepaden’ genoemd, brengen je terug naar je beginpunt, terwijl de ervaring in je blijft doorwerken.

There Is No Cure (And That's Okay)

There Is No Cure (And That's Okay) is een ervaring vanuit de eerste persoon, gebaseerd op de verhalen van mensen met lichte en ernstige psychische aandoeningen. De game verkent hun omstandigheden en hoe hun kijk op de wereld kan veranderen terwijl ze alledaagse activiteiten uitvoeren.

Terwijl je de wereld verkent en ermee interacteert, zorgen glitches voor tegenstrijdigheden in je waarneming van de werkelijkheid. Interacties met voorwerpen en mensen kunnen je motiveren of ontmoedigen, afhankelijk van de situatie. De game wil het besef vergroten dat psychische aandoeningen geen taboe zouden moeten zijn en dat mensen begrip en een kans verdienen. Ook komt aan bod hoe je met zulke situaties kunt omgaan om de kwaliteit van leven te behouden, wanneer de betrokkenen en hun omgeving daar veel moeite en bereidwilligheid voor tonen.