Don’t Open

Don’t Open is een korte horrorgame over paranoia die een gewone routine verstoort. Je werkt een dienst in een tacobar, waar je taco’s klaarmaakt en Coke inschenkt voor klanten. ’s Avonds doe je huishoudelijke klusjes in een oud appartement. Er zijn geen monsters of wapens; de angst bouwt zich op rond jou, je buren en een aanhoudend geklop op de voordeur.

Dagelijkse routine

Je leven beweegt zich in een cyclus tussen het lawaaierige café en het appartement, met zijn stoffige spullen en schilderijen. Op de gang kom je een vreemde oude man tegen en een buurman die plotseling zijn appartement uit rent. Je vraagt je af wie een bedreiging vormt. Ook een surrealistische, hypnotische gebeurtenis in je woonkamer zet je aan het twijfelen over de werkelijkheid.

Het appartement en de gang

Zware ijzeren deuren scheiden je huis van de kille gang. Je kunt door het kijkgaatje kijken, maar het geklop op de deur is onmogelijk te negeren. Geklop, voetstappen op de gang en storingen op de televisie vervangen een traditionele soundtrack, terwijl omgevingen met low-poly-modellen en wiebelige textures de game een jaren 90-esthetiek geven.